ganyan ang lumabas eh. malay ko.

nasaan ka








pinupuno mong muli ng pagasa ang mga luhang kay tagal nilisan ng paningin




ang pagibig
ang buhay




wala
nawawala
nawala






pinaltos na ang mga paang minsa'y humabol sa'yo


sumuko




iniwan

ay sorry na kung puro ganito ang post ko. matatapos din to. LOL

bye, B.

this will be the last.


i keep telling myself that this time, we can work everything out. kaso mahirap pala. i do understand him. well sometimes i don't. ganoon din naman siya. noon, hanggangang ngayon, hindi na kami natapos sa period of adjustment na yan. most of the time, i blame him because he always jumpto conclusion and always expect for the worst. ako naman, i blame myself because i always let him do it. paulit-ulit na lang, paikot-ikot. and yeah, nauuwi lang ang lahat sa break up. but this time, sinisigurado ko na ang sarili ko na wala ng balikan pang magaganap. nagngako na ako sa sirili ko noon na if ever na magkabalikan kami at maghiwalay uli, hindi ko naipipilit. tama na ang tatlong taong paghihintay. tapos na ang lokohan. wala nangng iyakan. oh sige, i admit, as i write this shit, umiiyak ako. pero no, hindi ako umiiyak dahil sobrang nasaktan ako at gusto kong maghabol para magbalikan kami. umiiyak ako dahil ang taong ni-label ko as "first and last love," yung taong inilaban ko sa pamilya ko at mga kaibigan ko, yung taong minahal ko ng very very bongga ay wala na. iniwan na niya ako. and this time, i know that it's for real.


kaya sayo, B, salamat. salamat sa bawat tawa, salamat sa mga simpleng bagay, salamat sa mga pangarap. salamat sa bawat "orn-orn," sa bawat "tse!," at "mahal kita" na binibitawan mo. salamat sa pasensiya, sa tiyaga, sa pagkakaibigan at sa pagmamahal. salamat, pinatunayan mo na kahit ang isang gago, may karapatang magmahal at mahalin. and lastly, thank you for making me fall for you again and again.


alam ko, maraming beses na tayong nagkasakitan, nagkapatawaran at nagkasakitang muli. pero nangangako ako na hindi na kita guguluhin. wala ka ng maririnig o mababalitaan sa akin na kahit ano. puputulin ko na ang lahat ng koneksiyon at nag-uugnay sa akin..na alam kong magpapasaya sayo.


sana nga maging masaya ka sa naging desisyon mo. sana mahanap mo na ang kaligayahan mo. ipagdadasal ko yan. as for me..hindi ko alam. siguro sisimulan ko na namang bumuo ng pangarap na hindi ka na ulit kasali. bahal na si papa Lord. basta, mahal kita, totoo yan.


:(

my 2010 (part 3) plus big announcement. (big sa akin eh. kebs niyo?)

september


-K keeps on bugging me. irita much!
-di nagpaparamdam si D? hmmm.
-aynakow B. kunsakali mang naisip mo ko, beep beep me? ha? ha? :(
-ayoko na kay B. seryoso!
-nararamdaman ko nang itong sem na 'to ang pinakawalang kwenta. ramdam ko!
-natanggal sa sentinel (school paper) kasalanan ko! i know right!
-dota, inom, dota, inom. nakakasawa. seryoso.
-si B, nagparamdam! yey! (oh ako? ay ewan!)
-nanganak na pala yung asawa ng pinsan niya. at ninjong ako! feeling ko, yung batang yun ang magiging connection namin ni B..na hindi na talaga mawawala.
-met RMY. naging kami. mahal ko yun. pamalit ko kay B. nakaisang buwan kami then i got tired. di ko alam, o sadyang hindi ganun kalalim yung pag-ibig na nananalaytay sa aking puso. (tangina ko lang diba?)


october


-nagkita ulit kami. putanginang mga hagikhik at biloy na yan, nakakaloka! lol
-magkatabi kami natulog at rubbing elbows sa tricycle. hangsweeeeeeeet! tse!
-kami pa din ni RMY. lagot ako neto! hahaha! malaman niya kayang magkasama kami ni B?
-ang motto ko nung magkasama kami ni B, "let's run away and don't ever look back, don't ever look back!" (para sa mga nagtataksil. hahahaha!)
-gusto kong pagselosin si B kaya may i call every minute si RMY. effective? ewan ko, basta masaya! andun yung satisfaction eh. lol
-OMFG. araw-araw na ba kaming magkatext ni B? ay kakileeeeeg! lol
-napapakanta ko ng "you make me feel like im livin a teenage dream!" lol
-dumating ang starbucks sa buhay ko. (mga tanga! hindi ibig sabihin na ngayon lang ako nakatikim ng kape dun! mga tangang pagong!) lol


november


-officially, hired na ako sa Sb as a barista.
-seryoso? nung una, masaya. as in masaya talaga..pero habang tumatagal, doon mo maiisip na, "sana hindi na lang dito." yun na! bawal magtanong kung bakit! tse!
-pipilitin kong magkaroon ulit ng interes sa trabahong ito. kasi ganto yun, alam ko namang hindi ito ang field of interest ko pero pinasok ko pa rin. i don't have any choice. swerte ko pa nga eh. diba?
-nagkita ba kami ni B ngayon? di ata eh.
-met regular customers from starbucks. tuwing kasama ko sila, naaalala ko yung lahat ng sakit..yung popoy na nawala nung nagkahiwalay kami nami-miss ko ang barkada ko. :( minsan na lang kasi magkita-kita eh.
-haaaaaay..B. ayoko na talaga sayo.


december


-weekend magic. :) weekday hell. :(
-i thought i lost you. putangina kasi eh.
-ngayon, as in ngayon ko lang napatunayan na mahal talaga ako ni B. kahit di niya sabihin, kahit ilang beses niya akong itaboy, at kahit ilang beses niyang sabihin sa akin na hindi niya ako mahal, mas ramdam ko yung nasa loob niya na mahal niya ako. hindi ko alam, o baka niloloko ko yung sarili ko sa pag-iisip ko noon. pero alam ko, (paulit-ulit na..) mahal niya ako. hindi ko alam kung magiging mabait sa amin ang 2011 pero i'll take every risk. minsan ko ng sinabi sa sarili ko na isang alis pa ni B, suko na ko. at nangyari nga, at sumuko ako. pero, 1, 2 days? bumalik siya na parang walang nangyari. kaya ngayong 2010, ang gusto kong pasalamatan ay ikaw, B. salamat sa lahat. alam mo, hanggang ngayon, hindi mo pa rin naiintindihan kung gaano kita kamahal. halos araw-araw mo akong tinatanong kung bakit kita mahal. pero sana, wag mo ng kwestyonin kung bakit kita mahal. sana ang itanong mo ay kung hanggang kailan kita mahal (ang gwapo ko lang diba? lol) pero kung itatanong mo yun, alam mo rin naman ang sagot: hindi naman ako nawala, at hindi ako mawawala. kilala mo 'ko. kaya kong magsinungaling sa lahat ng tao pero hindi sa'yo. kasi mahal kita. kasi ikaw ang dahilan ng bawat hininga ko. (ay putangina! wala ka ng cheezy lines hanggang april ah? sinagad ko na ngayon! lol)




big announcement:


isasara ko na po ang blog na ito, for real. masyadong maraming ala-ala. maraming masakit, maraming masaya, maraming nakakainis. minahal ko ang blog na ito na parang pagmamahal ko kay B. pero naisip ko rin na ang bawat kuwento ay may katapusan at tingin ko, narating na ng blog na ito ang dulo niya. kaya salamat, sa mga nagbasa, sa mga nang-usisa at sa lahat ng dumalaw. sa 173 kong followers pero 3 lang naman talaga an g nagbabasa, salamat. maybe next time, magbukas ako ng bagong blog. mga bagong kwento, mga bagong karanasan, bagong ako. pero sa ngayon, hindi na siguro muna. dahil sa blog na to, marami akong nasaktan, marami akong nagalit, marami akong nainis. pero anong magagawa ko? yun ako eh. at yun ang bumubuo sa pagiging ako. muli, maraming salamat. sa uulitin. :)

my 2010 (part 2)

may


-hindi ko na itutuloy ang maitim kong plano. that's bad. baka isumpa ako to death ni B.
-iinom na lang ako ng grabengsuperdamidimokayaakolangmaykayanun na alak.
-binura niya ako sa friendlist niya. :(
-binura ko lahat ng taong konektado sa kanya. move on, man!
-naglumandi.
-naglumandi ng naglumandi.
-nakilala sa N.
-may 31, 2010: kami na ni N.
-goodluck sa kanya. i mean, seriously, goodluck sa kanya.


june


-pasukan na naman! at yeah! pasukan na naman. LOL
-kami pa din ni N. still thinking about B.
-ngayon lang ako naka-encounter ng paranoid. parang gago si N. ftw. (fuck that whore)
-after 13 days, nakipaghiwalay kay N. sabi niya, "anong kailangan kong gawin para balikan mo ko?" sabi ko, "simple lang. maging ikaw si B."
-na-challenge ata si tanga. at tanga nga talaga. hindi naman siya pwedeng maging ibang tao eh.
-for some strange reason, nagkausap si B at si N. nagkapalitan pa ng numbers. ewan ko sa kanila.
-gusto ko ng matahimik!
-nag-aaral ng mabuti. ang bait ko eh.
-hindi ko maintindihan kung bakit kung kailan handa na akong kalimutan siya, saka siya nagsa-something.


july


-lumandi. met D and K.
-di ko sila pinagsabay..kung yan ang iniisip niyo. marurumi kasi ang isip ng mga tao sa blogosperyo. sige, ako ng pokpok! ako ng bitch!
-nag-aaral pa rin ng mabuti.
-iniisip si B ng mabuti (?)
-nothing much happened.
-natutong mag-DOTA. yey!




august


-happy birthday K.
-DOTA.
-DOTA.
-DOTA.
-B.
-inom, dota, b, inom, dota, b.
-paulit-ulit na. nakakasawa.




uy abangan ang part 3. alam ko, lame tong part 2. kasi wala talagang nangyayari. as in! peksman! tanggalan man ako ng titi! lol

kilig-filled weekend. tse!

so. ano.














ay puta! di ko alam ang ilalagay ko! hihi kasi ganto yun. bibilisan ko lang kasi mabilis lang din naman to. ganto nga, nung two weeks ago, nag-message sa akin yung asawa ng pinsan ni B. sabi "loy! (short for caloy) punta ka dito sa 19, inaanak mo tong baby ko!" eh siyempre, alangan namang tumanggi diba? blessing daw ang pag-aanak sa binyag eh, so go na ko. bigla kong naisip na "f*ck! makikita ko si B! ayokooooooo!" (weh? ayaw ba talaga?) tapos shemper, hinintay ko na mag-18. ang usapan kasi namin, by 18 dapat andun na ako asince maaga ang binyag. so go na ko dun nung saturday. tinext ko pa nga si B, sabi ko, "pupunta na ko. asan ka?" sabi niya, baka di daw kami magkita kasi marami daw siya aasikasuhin ng weekend. dadaan na lang daw siya saglit para maki-kamusta. (echuserang engkanto!)


pero pagdating ko dun, wala nga siya. :( may thanksgiving pala sila ng very early kinabukasan so kailangan niyang magpahinga ng maaga. :( sabi ko.."f*ck, sayang naman!" eh ganun talaga eh. nung una, inisip ko na hindi ko na ipipilit kasi kung di talaga pwede, bakit pa diba? kaya ayun. nagkasya na lang ako na mag-inom ng super-duper dami the night before the binyag. iniisip ko siya. iniisip ko kung bakit ko siya mahal. iniisip ko kung kaya ba namin, kung kaya ko ba. kung bakit ganito, kung bakit ganyan. sa tagal kong nag-iisip at umiinom, natumba na pala ko.


time check. nagising ako ng alas nwebe. 10 ang binyag at may 1 motherf*cking hour pa ako para mag-ayos. tinignan ko ang phone ko at may 7 texts galing kay B. puro "hoy gising na! lasing na lasing ka daw sabi nila kuya bem!" at kung anu-ano pa. nagreply ako. sabi ko "baka di ka umabot. dumaan ka na lang dito after mo diyan. please? :(" tapos sabi niya bahala na daw.


natapos ang binyag. grabe lang. sobrang na-stress ako kasi binyagang bayan pala yun. kala ko naman kami lang ang andun sa church. nakanamputput, ilang daang sanggol ang andun! grabe lang! parangf 2012 na bukas! whew! pero sa dami ng tao dun, si B pa rin ang hinahanap ko. pero mukhang malabong makita ko siya. bumalik na kami ng bahay. sabi ko magpapahinga lang ako sandali kasi halos wala pa akong yulog at may hangover pa ko. so umakyat na ako para magpahinga. after 2 hours, ready to fight na ako uli at bumaba na. pagbaba ko, nakita ko siya, nakangiti. tapos sabi niya..




"uy, kanina pa kita hinihintay.."


exaggerated lang ba ako o talagang naramdaman kong nag-palpitate ako at parang tumigil ang oras? akala ko nababasa ko lang yung mga ganun sa mga pocketbooks pero F*CK! talagang naranasan ko siya! medyo natulala ako at tumulo yung laway ko sa sobrang pagka-miss ko sa kanya. hindi ko alam yung feeling na dapat kong ipakita. kung matutuwa ba ako, kikiligin, maaasar. basta halo-halo! tangina lang talaga. sobrang, kung andun ka lang at nakita mo ako, putangina siguro babatukan mo ko kasi..basta!


tapos ayun, sabay kami kumain. nagkwentuhan kami sandali tapos nag-inom na. kumanta siya sa videoke. (tuwang-tuwa ako pag naririnig ko siya kumanta) tapos yung isa (actually lahat) ng kinanta niya, parang may patama na f*cking di ko maintindihan. sige, anong ibig sabihin pag kumakanta siya ng linyang "if you ome back in my life.." tapos nakatingin sayo tapos ngingisian ka pa ng nakakaloko. diba nakaka-something? tapos kinanta na naman niya yung "just once" at "if ever your in my arms again." i actually don't know. habang kumakanta siya, pinagpapawisan ako ng malamig. para bang lahat ng tao nakatingin sa akin. oh sige, andun na yung kinikilig ako. pero f*ck, mapapaisip ka kung bakit ganun yung reaction niya habang kumakanta.


after niya kumanta, tinanong ko siya. "bakit ganun yung mga kinanta mo? parang puro malungkot tapos damang-dama mo?" tapos ngumisi lang siya sa akin. yung makahulugan. pero hindi ko alam kung anong kahulugan nun. basta alam ko meron!


maraming-marami na akong nainom. sabi ko hindi ko na kaya kaya umakyat na ako at nagpahinga. pagkatapos ng ilan pang minuto, tapos na pala ang party kaya nag-akyatan na rin ang iba. tumabi sa akin si B. pinagmasdan ko siya. habang nakatingin ako sa kanya, iniisip ko kung bakit ko siya mahal. na napkaraming tao sa mundo pero bakit siya ang pinili kong mahalin. nakatingin lang din siya sa akin. medyo matagal na rin kaming nagkakatitigan ng bigla niya akong hinila at niyakap. gulat na gulat ako. si B yung tipo ng tao na mamamatay muna siya bago mawala ang hiya niya sa katawan. pero nung gabing yun, naging agresibo siya. natuwa ako. hindi ko alam kung bakit. tapos yumakap na rin ako. yung mahigpit. yung parang hindi ko na siya papakawalan. matagal kami sa ganoong posisyon ng bigla niyang inabot ang noo ko at hinalikan. nasabi ko sa sarili ko na "putangina ano bang kabutihan ang ginawa ko at pinagpapala ako ng ganito!"


binulungan niya ako: "na-miss mo ko?" sabi ko "tangina naman B. 9 months. 9 months mo akong tiniis tapos itatanong mo sakin kung na-miss kita? gago ka ba?" tapos tinanong niya, "mahal mo pa ba ko?" sabi ko naman, "gusto kong sabihing hindi na, pero pinipilit mo akong um-oo."


dead air.


tinanong ko siya. "na-miss mo ko?" sabi niya "tanga ako kasi 9 months kitang tiniis." tinanong ko uli, "B, mahal mo pa ba ako?" sagot naman niya, "walang nagbago. at sana mapatawad mo ako sa lahat ng ginawa ko. mahal na mahal kita." sabay iyak. tangina, ang sakit sa loob na marinig siyang humikbi. :(


sabi ko, "tama na. i-kiss mo na lang ako. miss na miss na kita."


matagal kami sa ganoong pwesto hanggang sa makatulog kami. pag-gising ko, wala na siya. :(

are you?

hindi ko alam kung bakit all of a sudden, nagparamdam ka na naman. sariwa pa sa alaala ko ang mga sinabi mo noon na hindi mo na ako mahal, sinubukan mo, pero hindi mo pa rin makalimutan yung dati mo. hindi ko makakalimutan yung ipinagtulaakan mo ako palayo dahil sabi mo nasasakal ka na sa akin. eh bakit ngayon? handa ka na bang magpasakal muli? kaya mo na bang panindigan yung mga sinabi mo noon na ako ang huli mo? kaya mo na bang gawin lahat ang mga pinagsasasabi mo?


hindi ako galit sa'yo. at kahit kailan naman, hindi ako nagalit sa'yo. siguro, nasaktan lang ako ng sobra. at oo, inaamin ko, hanggang ngayon, masakit pa rin.


tanga na kung tanga (palagi naman di ba?) pero mahal pa rin (ata) kita. hindi ko sigurado. siguro unti-unti nang nawawala dahil ipinipilit ng mga tao sa paligid ko na huwag ka ng mahalin. sisirain ko lang daw ang buhay ko sa'yo. sasayangin ko na naman daw ang buhay ko kahihintay sa wala.


ngayon sasabihin mong nagbubulag-bulagan ako? eh pakyu ka pala eh! sino sa atin? ha? eh kung hindi ka ba naman isa't-kalahating gago, alam mo, as in alam mo! na ako! ako lang ang tumagal sa maderpaker mong ugali! putangina lang! kung alam lang ng buong sambayanang pilipino kung gaano kahirap magmahal ng isang B! f*ck.

quick post.

nadama ko. sa di malamang kadahilanan, ndama ko. hindi ko alam kung bakit. gusto kong ulit-ulitin sa sarili ko kung bakit ganoon. bakit nga ba?


-i dunno why but you always make my heart skip thrice. (sa mga nakakakilala sa akin personally, kilala niyo yan. pero sa mga hindi gaano, alam ko, kilala niyo rin yan. hahaha!) shet, may jowa pa naman ako ngayon.


wala lang. bigla ko kasing naramdaman. mali ito. maling-mali. :(






-naka-hiatus pa din ako. pero ayun, napa-post lang kasi sudden rage of emotion (naks) to eh.

let's bring it back!

nitong mga nakaraang araw, tuwing nagpapatugtog ako, palagi akong may naaalalang something. hindi ko rin alam kung bakit ganoon. yung bang pag naririnig mo `tong song na `to, nagpa-flashback yung mga memories as if it was yesterday? mga ganown! kaya napagpasiyahan kong gawin ang entry na ito at ng may mai-kwento sa inyo. hihi


thinking of you by katy pery


-naalala ko, nauso sa akin tong kantang `to nung ondoy. as in kasagsagan ng paglangoy-langoy ko sa baha, napapakinggan ko `to. naaalala ko rin na ito raw ang kanta sa akin ni B. lalo na yung mga line na "your'e like a hard candy with a surprise center" at "he kissed my lips, i tasted your mouth, he pulled me in, i was disgusted with myself" yung mga yun. ewan ko rin ba. sobrang heart felt tong kantang `to para sa akin. pati din pala yung line na "you said there's tons of fish in the water so the waters i will test." yun naman, ewan ko kung anong ibig sabihin nun. siguro sinasabi niya dun na mangisda na lang ako. :p


stuttering by mario


-napapasayaw ako kapag naririnig ko `tong kantang to. ang nagturo sa akin nito ay isang ex din. ayun. eh party people kasi yun kaya ganyan yung mga kantang gusto niya. in-absorb ko naman yung kanta kasi maganda. atsaka sige, party people din ako. hihi. at! may isang blogger akong kilala na love niya daw ang song na `to. party people din yun eh. :) tap out! naalala ko pa, dahil lakas hatak ako sa mga barkada ko, naging LSS din nila to for some time. partida, karamihan dun mga rockers so mapapaisip ka kung pano nila nagustuhan yan. :)


just once by james ingram


-hindi ko talaga gusto `tong kantang to. pero sa pagkakatanda ko, march 2, 2010 ko nagustuhan tong kantang `to. eh pano, kasal yun ng kapatid ni B. nag-away kami nung gabi at kinanta niya `to sa videoke. dapat magbi-break na kami nun eh. tapos binato niya pa `ko ng cellphone, natamaan ako sa tenga. pero after namin mag-usap, oks na rin. mega iyak siya nun eh. ako konti lang. hindi, joke lang. ako talaga yung mega iyak. hihi :p


undiscovered by james morrison


-ito ang pinakamaraming alaala para sa akin. where to start? hihi. pero seriously, ito ang unang kantang natutunan ko kay B. naalala ko nun, sa seaside sa MOA. nakaupo kami. nagpapalitan kami ng kanta sa cellphone. sabi niya sa akin, "maganda yan, pakinggan mo. favorite ko yan eh. lahat ng kanta ni james morrison paborito ko. idol ko yun." yan yung eksaktong sinabi niya sa akin. at pinakinggan ko. nung unang beses kong narinig, parang napaka-ordinaryo lang. pero habang tumatagal, nahihimay-himay ko yung lyrics at naisip kong i was indeed lost and he rediscovered me. ayun. hihi. hangkorni. :p kaya all-time favorite ko yang kantang yan eh. kahit hanggang ngayon na malapit na siyang umalis, alam ko, we're still rediscovering each other. :) landi much, i know. hihi.


save yourself by james morrison


-iniyakan ko `tong kantang `to. the lyrics itself said it all. :( kinanta `to ni B sa akin eh. ito ang ilan sa mga lines.


"Oh and if you stay with me
honestly it's what I want
But if you stay with me
I know I'll hurt you more.."


"So won't you save, save yourself
by leaving me now
For someone else
if I'm crying out
don't listen to it
It's only my heart
save yourself
it's only my heart.."


"And I don't want to let you go
But I know
that it's the right thing to do baby
And I don't think I'm that strong
to say goodbye
I don't wanna see you cry"

grabe lang ang hagulgol ko nun. tandang-tanda ko pa. ginawa niya pa nga yang status sa FB, wala akong nagawa.

gravity by sara bareilles

-si citybuoy ang nagpakilala sa akin kay sara bareilles. hindi naman kasi ako mahilig sa mga ganyang kanta dati. pero salamat sa kanya, nagkaroon ako ng perfect song para sa sarili ko noon. nung mga panahong hindi ako maka-get over kay B. yah, si B na naman. hihi.

yung iba, next time na lang. actually, marami pa talaga `to. eh natatamad na kasi akong mag-type. :p

ano eh..

kailangan kong pag-isipan ang mga bagay-bagay. oh sige fine, bumalik si B! BIG DEAL! ewan ko..naguguluhan ako. gusto kong i-partition yung utak ko!




-nakakahilo.








-ang puso, humihilab, humihilab. *reminisce*

akala ko ba?

ok, fine. nasa hiatus nga ako pero di ko lang talaga matiis. :)


at siyempre, ito ay para kay B.






goodness! sirang-sira  na po talaga ang ulo ko, ladies and gentlemen sa kaiisip sa kanya. damn! pinipilit ko naman eh! pinipilit ko! pero bakit hindi ko pa rin magawa? :( shet. ang gusto ko lang naman eh bumalik sa dati. yung bumalik yung caloy na nawala nung nagkahiwalay kami. (naks! parang si popoy lang! hahaha!) at ang nakakaasar pa, natutuwa na naman akong manood ng one more chance ngayon. puta, ngayong linggo, siguro naka-lima ako, walang puknat! kasi ano eh, parang may pagkakahalintulad talaga doon yung nangyari sa amin. well, hindi ko naman nilalahat, pero karamihan talaga ng mga nangyari dun sa pukhinangenang movie na yun eh nangyari sa akin, sa amin.


gusto kong maging desperado. gusto kong iuntog yung sarili ko sa pader. nagbabakasakaling magka-amnesia ako. baka sakaling makalimutan ko siya. pero hindi naman ako desperado. ano ba kasing ginawa niya sa akin? ba't ba `ko nagkakaganito? lech!


at para sa'yo: gahddeymmet! tigilan mo na `ko! tigilan mo na kakapasok sa isip ko! shet! kapag may quiz kami, pangalan mo na nailalagay ko! sayang sa papel! nagtataka na rin yung iba kong classmates, hindi naman kasi nila alam kung ano `to. f*ck. talagang pahirap siya sa buhay. actually, wala na nga `kong nakikitang maganda sa mga ginagawa ko lately. lagi akong lutang. lagi akong tulala. shet, baka magtuloy-tuloy `to na nagtatatawa ako mag-isa, namumula yung mata, nakikipag-usap sa puno, yung mga ganoon. hahaha! siguro kailangan ko ng bonggang-bonggang counseling. hahaha! malala na talaga ako. hahaha! parang ngayon. hahaha! kasi, hahaha! uhm..hahaha?


gusto ko siyang makita ulit. kahit isang minuto lang. sa tingin ko, kaya kong pagkasyahin yun para makabisa kong muli ang mukha niya, ang kilos niya, kung paano siya ngumiti at kung paanong ang mga biloy niya sa mukha ay pumuporma sa tuwing ngingiti siya. alam ko, malapit na kaming magkita ulit. ayon sa nasagap kong impormasyon, dito raw siya magtatrabaho sa muntinlupa. iniisip ko pa lang yun, parang nahihirapan akong huminga. parang may bumabara sa lalamunan ko. kinakabahan ako. hindi ko kasi alam kung anong mararamdaman ko o oang reaksiyon ko kapag nakita ko siya. hindi naman malaki ang muntinlupa kaya imposible na hindi ko siya makita. ang tanong lang eh kung kaya ko na ba? oo, gusto ko nga, gustong-gusto. pero hindi ko alam kung kaya ko siyang makita. di bale, sa tindi ng skills ko sa pag-stalk pag-sagap ng impormasyon, malalaman ko kung kailan siya darating at mapaghahandaan ko na kung saang lugar lang ako dapat pumunta. wirdo man isipin, pero ayoko na siyang makita. pero parang gusto ko pa rin, pero sige, wag na lang din. puta!






-ang totoo, gutom lang `to. hahaha! :)

letting go.

this, i think, is the last time i'll mention B in this site.




i will try to change myself. a person who's not capable of loving and a person who needs not to be loved. papa Lord knows i tried everything, and i mean EVERYTHING just to win you back. but now, i can see a lost case when i see one and this is one of them.


goodbye, B. thank you because you are my first and last love. thank you for the inspiration. thank you for the forever you once showed me. i now realize that there is no forever, there is only ever lasting. thank you for all the heartaches. it made me strong. it made me dissimulate. it made me realize that love really isn't my thing.


pain is something that will haunt me everyday of my life. but now i'm used to it. all i have to do now is heal myself. i once said that the scarcity of you in my life sends shivers down my spine but in reality, it never really happened. all i felt was anger and pain.


i will use anger and pain to let go, to move on. i think i will have a hard time on this one but i'm sure i can do it.


i will not wait for you anymore. we can go on our lives as if we never knew each other. i think it's the best for the both of us.


finally, as promised, i will no longer blog about anything about you as a sign of sacrifice. i'm sure you'll gonna do your sacrifice as well. goodbye.








*caloy is on hiatus. he will only return if he will discover the true meaning of love, sacrifices and blueberry muffins.

the three-month message.

kumusta ka na? wala lang. after what happened to formspring, ngayon lang ako nagkaroon ng tapang para i-message ka. sorry pala ulit. hindi ko alam na nagalit ka dahil dun. sorry din pala sa ginawa ni *** (insert nickname here), i know, that is so pathetic. hindi ko rin alam kung bakit niya ginawa yun. we broke up. nakipaghiwalay na ako. ayokong lokohin yung sarili ko. ayokong makipag-commit sa taong hindi ko talaga mahal. nung nakilala ko siya, akala ko, ikaw siya. nurse din, kumakanta rin. akala ko mahal ko siya.  i said to myself, finally, hindi na kita mahal. pero nagkamali ako, nakikita ko lang pala siya sa'yo kaya napa-oo ako sa relasyong yun.


alam mo, bitter na kung bitter, pero, masakit pa rin. :( akala ko, pag lumandi ako, makakalimutan na kita. seriously speaking, after our break up, marami akong naging ka-relasyon. pero ni-isa sa kanila, hindi kita nahanap. well, i guess, nag-iisa ka nga.


araw-araw kitang iniisip. hindi na nawala sa sistema ko na tignan ang profile mo kahit hindi tayo friends. ang pathetic no? para akong stalker. dun ako masaya eh. makita ko lang picture mo, ok na `ko. ikaw at nananatiling ikaw ang inspirasyon ko sa lahat ng ginagawa ko. yung mga pangarap ko (natin, dati) ay hindi ko pa rin binibitawan. umaasa pa rin kasi ako na babalik ka. na mauuntog ka uli at makikita mo `ko. hindi ko sinasabi `to para bumalik ka sa akin. ewan ko, imposible na nga yatang mangyari yun. pero still, naghihintay at maghihintay pa rin ako. ewan ko, eh sa mahal kita eh. pinilit ko namang mawala lahat ng nararamdaman ko, pero hindi ko magawa. alam mo, nakakatawa pa nga eh. kasi tuwing 27, suot ko yung i ♥ changi airport and i make it to a point na ako lang at si jaco/baloy ang magkasama sa buong araw. sabihin mo ng baliw ako, ayos lang sa akin. hahaha.


sana, hindi ka na galit sa akin. sana lang naman. pero kung galit ka pa, ok lang. kaya kong hintayin yung araw na mapatawad mo ako. dahil lang ba dun sa formspring kaya ka galit sa akin? o marami pang iba? kung gusto mong sagutin to, edi good. kung ayaw mo naman, hindi naman kita pipilitin. sige, bye. :)


-hindi mo naman siguro itatanong kung mahal pa kita. pero in case na itanong mo yun sa sarili mo, ako na ang sasagot: oo. mahal pa rin. mahal na mahal na parang walang nangyari. mahal na mahal na parang kahapon lang nangyari ang lahat.






(eksaktong 3 months after the break up, nag-message ako sa ex ko. wala lang. kating-kati na kasi ako. hindi ko na kaya. kailangan kong makatanggap ng kahit anong reply sa kanya. mapa-"putanginamo hayop mamatay ka na" o "mahal pa rin kita" eh tatanggapin ko talaga, basta malaman ko lang na buhay pa siya, na okay siya, na naaalala niya pa rin ako kahit paminsan-minsan lang.


clearly stated naman na hindi ako nakikipagbalikan, pero hindi ko rin isinasara ang pinto ko para sa iba pang oportunidad. ewan ko. as in ewan ko! sa dinami-rami ng naka-relasyon ko, hindi ko talaga siya makalimutan. putangina, tama nga, first love never dies..)


matagal nang nasa drafts to. ngayon lang ako nagkatapang i-post. :(