last happy goodbye. ano raw?

180 posts. 57 drafts. 179 followers. 751 comments. 8,049 page views.
maraming salamat. :) salamat sa pagsubaybay. salamat sa pakiki-chismis. salamat sa lahat ng bagay na dapat kong ipagpasalamat sa inyo, online friends. pero, kailangan ko ng isara talaga ito. maglilipat na ako ng bakuran. napag-isip isip kong masyado na kaming maraming napagsamahan ni garapatainvasion. sa tingin ko, naabot na niya ang limitasyon niya, narating na ang hangganan.


lilipat na nga ako ng ibang bakuran, pero itong host pa rin na ito. :) blogspot forever to-its. LOL kailangan ko lang talaga lisanin ang pahinang ito. maraming masasakit na alaala ang nababalikan ko sa tuwing binubuksan ko siya. gusto ko ng bagong simula. sariwa, bagong bukadkad. may mas maaanghang na salita, mas matatabil na dila. mas matapang na pagkukwento, mas realistiko. titigilan na ang pagpapantasya sa nakaraan..basta, ibang caloy/chicomachine/malantod ang makikita ninyo doon. ibang ako. wala ng anino ng one more chance. LOL at lalong wala ng B. lahat bago, pero parehas ng paraan ng pamamahayag. :)


aaminin ko, masyado akong nasaktan sa huli naming paghihiwalay. pero hindi ko masyadong inisip. pasasaan ba't lalagpas rin ako dito't matutuloy ko na yung mga dati kong ginagawa. yung nung hindi pa kami nagkakakilala. (yung hindi pa ako blogger nun. LOL) kaya sabay sa paghihiwalay ay ang pagde-desisyong lisanin ang pahinang ito. makikita sa twitter account ko o sa facebook account (yung blog account ko) ang bagong url. uunder brainstorming pa rin siya kaya medyo maaasar kayo sa akin ng kaunti. hahaha! di bale, pag nag-grand comeback ako, mas bongga pa sa tsunami ng japan. LOL


maraming salamat ulit at magkita tayo sa bagong pahina. ciao! :D

ganyan ang lumabas eh. malay ko.

nasaan ka








pinupuno mong muli ng pagasa ang mga luhang kay tagal nilisan ng paningin




ang pagibig
ang buhay




wala
nawawala
nawala






pinaltos na ang mga paang minsa'y humabol sa'yo


sumuko




iniwan

ay sorry na kung puro ganito ang post ko. matatapos din to. LOL

bye, B.

this will be the last.


i keep telling myself that this time, we can work everything out. kaso mahirap pala. i do understand him. well sometimes i don't. ganoon din naman siya. noon, hanggangang ngayon, hindi na kami natapos sa period of adjustment na yan. most of the time, i blame him because he always jumpto conclusion and always expect for the worst. ako naman, i blame myself because i always let him do it. paulit-ulit na lang, paikot-ikot. and yeah, nauuwi lang ang lahat sa break up. but this time, sinisigurado ko na ang sarili ko na wala ng balikan pang magaganap. nagngako na ako sa sirili ko noon na if ever na magkabalikan kami at maghiwalay uli, hindi ko naipipilit. tama na ang tatlong taong paghihintay. tapos na ang lokohan. wala nangng iyakan. oh sige, i admit, as i write this shit, umiiyak ako. pero no, hindi ako umiiyak dahil sobrang nasaktan ako at gusto kong maghabol para magbalikan kami. umiiyak ako dahil ang taong ni-label ko as "first and last love," yung taong inilaban ko sa pamilya ko at mga kaibigan ko, yung taong minahal ko ng very very bongga ay wala na. iniwan na niya ako. and this time, i know that it's for real.


kaya sayo, B, salamat. salamat sa bawat tawa, salamat sa mga simpleng bagay, salamat sa mga pangarap. salamat sa bawat "orn-orn," sa bawat "tse!," at "mahal kita" na binibitawan mo. salamat sa pasensiya, sa tiyaga, sa pagkakaibigan at sa pagmamahal. salamat, pinatunayan mo na kahit ang isang gago, may karapatang magmahal at mahalin. and lastly, thank you for making me fall for you again and again.


alam ko, maraming beses na tayong nagkasakitan, nagkapatawaran at nagkasakitang muli. pero nangangako ako na hindi na kita guguluhin. wala ka ng maririnig o mababalitaan sa akin na kahit ano. puputulin ko na ang lahat ng koneksiyon at nag-uugnay sa akin..na alam kong magpapasaya sayo.


sana nga maging masaya ka sa naging desisyon mo. sana mahanap mo na ang kaligayahan mo. ipagdadasal ko yan. as for me..hindi ko alam. siguro sisimulan ko na namang bumuo ng pangarap na hindi ka na ulit kasali. bahal na si papa Lord. basta, mahal kita, totoo yan.


:(

my 2010 (part 3) plus big announcement. (big sa akin eh. kebs niyo?)

september


-K keeps on bugging me. irita much!
-di nagpaparamdam si D? hmmm.
-aynakow B. kunsakali mang naisip mo ko, beep beep me? ha? ha? :(
-ayoko na kay B. seryoso!
-nararamdaman ko nang itong sem na 'to ang pinakawalang kwenta. ramdam ko!
-natanggal sa sentinel (school paper) kasalanan ko! i know right!
-dota, inom, dota, inom. nakakasawa. seryoso.
-si B, nagparamdam! yey! (oh ako? ay ewan!)
-nanganak na pala yung asawa ng pinsan niya. at ninjong ako! feeling ko, yung batang yun ang magiging connection namin ni B..na hindi na talaga mawawala.
-met RMY. naging kami. mahal ko yun. pamalit ko kay B. nakaisang buwan kami then i got tired. di ko alam, o sadyang hindi ganun kalalim yung pag-ibig na nananalaytay sa aking puso. (tangina ko lang diba?)


october


-nagkita ulit kami. putanginang mga hagikhik at biloy na yan, nakakaloka! lol
-magkatabi kami natulog at rubbing elbows sa tricycle. hangsweeeeeeeet! tse!
-kami pa din ni RMY. lagot ako neto! hahaha! malaman niya kayang magkasama kami ni B?
-ang motto ko nung magkasama kami ni B, "let's run away and don't ever look back, don't ever look back!" (para sa mga nagtataksil. hahahaha!)
-gusto kong pagselosin si B kaya may i call every minute si RMY. effective? ewan ko, basta masaya! andun yung satisfaction eh. lol
-OMFG. araw-araw na ba kaming magkatext ni B? ay kakileeeeeg! lol
-napapakanta ko ng "you make me feel like im livin a teenage dream!" lol
-dumating ang starbucks sa buhay ko. (mga tanga! hindi ibig sabihin na ngayon lang ako nakatikim ng kape dun! mga tangang pagong!) lol


november


-officially, hired na ako sa Sb as a barista.
-seryoso? nung una, masaya. as in masaya talaga..pero habang tumatagal, doon mo maiisip na, "sana hindi na lang dito." yun na! bawal magtanong kung bakit! tse!
-pipilitin kong magkaroon ulit ng interes sa trabahong ito. kasi ganto yun, alam ko namang hindi ito ang field of interest ko pero pinasok ko pa rin. i don't have any choice. swerte ko pa nga eh. diba?
-nagkita ba kami ni B ngayon? di ata eh.
-met regular customers from starbucks. tuwing kasama ko sila, naaalala ko yung lahat ng sakit..yung popoy na nawala nung nagkahiwalay kami nami-miss ko ang barkada ko. :( minsan na lang kasi magkita-kita eh.
-haaaaaay..B. ayoko na talaga sayo.


december


-weekend magic. :) weekday hell. :(
-i thought i lost you. putangina kasi eh.
-ngayon, as in ngayon ko lang napatunayan na mahal talaga ako ni B. kahit di niya sabihin, kahit ilang beses niya akong itaboy, at kahit ilang beses niyang sabihin sa akin na hindi niya ako mahal, mas ramdam ko yung nasa loob niya na mahal niya ako. hindi ko alam, o baka niloloko ko yung sarili ko sa pag-iisip ko noon. pero alam ko, (paulit-ulit na..) mahal niya ako. hindi ko alam kung magiging mabait sa amin ang 2011 pero i'll take every risk. minsan ko ng sinabi sa sarili ko na isang alis pa ni B, suko na ko. at nangyari nga, at sumuko ako. pero, 1, 2 days? bumalik siya na parang walang nangyari. kaya ngayong 2010, ang gusto kong pasalamatan ay ikaw, B. salamat sa lahat. alam mo, hanggang ngayon, hindi mo pa rin naiintindihan kung gaano kita kamahal. halos araw-araw mo akong tinatanong kung bakit kita mahal. pero sana, wag mo ng kwestyonin kung bakit kita mahal. sana ang itanong mo ay kung hanggang kailan kita mahal (ang gwapo ko lang diba? lol) pero kung itatanong mo yun, alam mo rin naman ang sagot: hindi naman ako nawala, at hindi ako mawawala. kilala mo 'ko. kaya kong magsinungaling sa lahat ng tao pero hindi sa'yo. kasi mahal kita. kasi ikaw ang dahilan ng bawat hininga ko. (ay putangina! wala ka ng cheezy lines hanggang april ah? sinagad ko na ngayon! lol)




big announcement:


isasara ko na po ang blog na ito, for real. masyadong maraming ala-ala. maraming masakit, maraming masaya, maraming nakakainis. minahal ko ang blog na ito na parang pagmamahal ko kay B. pero naisip ko rin na ang bawat kuwento ay may katapusan at tingin ko, narating na ng blog na ito ang dulo niya. kaya salamat, sa mga nagbasa, sa mga nang-usisa at sa lahat ng dumalaw. sa 173 kong followers pero 3 lang naman talaga an g nagbabasa, salamat. maybe next time, magbukas ako ng bagong blog. mga bagong kwento, mga bagong karanasan, bagong ako. pero sa ngayon, hindi na siguro muna. dahil sa blog na to, marami akong nasaktan, marami akong nagalit, marami akong nainis. pero anong magagawa ko? yun ako eh. at yun ang bumubuo sa pagiging ako. muli, maraming salamat. sa uulitin. :)